As alles just eng Fro vun Point de Vue

Samstag, 7. August 2010

Op eng gewessen Art an Weis as alles just eng Saach vun der Gewunnecht. Vun der Gewunnecht an vum Vergiessen. ET faellt engem net liicht als klengt Kand mat 4 Joer opeemol mussen an d Spillschoul ze goen. Et war een gewinnt doheem oder dobaussen ze sin, ze spillen, sengen Instinkter nozegoen. Opeemol leet sech eng STruktuer op den Alldaag. Mee no enger Zait get dat normal. An dann geet et lues an lues weider. D Struktuer get emmer mei rigid. D Struktuer geet an een selwer eriwer. Sou as et dann, wann een op d Uni geet huet een se plus ou moins assimileiert. Et get een net emol mi gezwongen, et "wees" een wei een sech muss uleen fier am Studium weiderzekommen. Dat net struktureiert as sou lang hier, sou wait ewech, sech drun erenneren as schweier. Et misst een et wuel erem vun vier un leieren. hm. 20 Joer aal, esou vill Schwees investeiert. Et as kloer dass di mannsten dat elo "opgin" fier erem eppes neits ze man. Schliesslech as een mettlerweil Een, et huet een e gewessene Status, Garantien, Sousentenduen, et kritt een Respekt, gemaess deem wat ee bis lo ereecht huet. Sou as et dann, dass een fier de Rescht vun senger Verliewensdauer an denen Strukturen bleiwt, aus Angscht dat ze verleiren wat een huet. ET gin Saachen, dei een deelweis, temporaer oder progressiiv aus dene Strukturen eraushiewen, dei engem den DOft vun Spontaniteit enenrt D Nues dreiwen. Halluzinogener. Weld Rondremgerees. Meditatioun. Spontane Bloedsinn. Gewessen Literatur. Gefeierlech. Well een sech dann rem erennert. Kann ee bis verglaichen, kann een och decideiren. Huet een de Courage deen ee brauch? Dat as eng aner Fro...

Freitag, 6. August 2010

Ech setzen rem hei. Deuxième Session. Noexamen. AN ech mierken rem wei weineg Loscht ech hei drop hun. Wei weineg di MAtiere mech intresseiert. Mee wat sin d ALternativen? Fragezeichen. Elo faalen mer just dei an di ech kennen. Iergendeng eng stekeg aarbecht sichen, an den mindestloun kasseiren. VErsaueren. Sech soen, et as just temporaer. Ech rbauch Suen fier kennen fort ze goen oder sou eppes. Wat soll dat ganzt dann. Fierwat en System deen engem onmenschleches, oder gleck oofverlangt, fier dass een och nemmen d meiglechkeet huet glecklech ze gin. Weltbiller kollideiren. Ech sichn den couloir deen di 2 weltbiller matenee verbennt an se relativeiert. AM moment gesin ehc en net.

Freitag, 11. Juni 2010

hm.

Je pense à toi, tu ne penses pas à moi. Pourquoi?
Ca ne cesse pas. Toi toi toi. Mais qui t'as mis là, dans ma tête?
Qui t'as donné cette place, dominant tout le reste?
En vain. Des pensées qui mènent nulle part. Tu es nulle part.
Je dois me suffire à moi-même.

Mittwoch, 9. Juni 2010

Réponse à "Ces moments"

Il était une fois un petit garçon et une petite fille qui, pour quelques mois, savaient exactement comment se servir ensemble de l'ambiance magique du dimanche. Ils se balladaient dans les petites ruelles de la ville, chantaient des chansons un peu bêtes, rigolaient pour rien, parlaient de toutes sortes de choses plus ou moins intéressantes... Et parfois même, ils s'ennuyaient ensemble. Mais tout était là, réel, spontané, vrai.

Peu à peu, cette petite fille et ce petit garçon ont grandi (peut-être un peu trop vite, qui sait?). Il y avait d'autres choses maintenant; plus importantes. Comme l'amour, les études, les voyages. Les dimanches magiques devenaient de plus en plus rares, de moins en moins spontanés...

Et maintenant? Maintenant ils sont grands. Au moins, c'est ce qu'ils pensent. Les dimanches sont devenus des souvenirs. Mais si, par chance, tu les rencontres une fois, regardes-les profondément dans les yeux et tu verras qu'ils ne sont pas vraiment grands. Tout au fond,
tu verras qu'ils sont encore enfants.

Elo sin ech net do

Nee, net elo! Elo, sin ech net do.
Ech sin elo net hei.
Am Gebei.
Oder an der Stuff.
Et huet keen mech geruff.
Einfach esou
net mei frou.
Oder dach.
Ween wees waat.
An elo, wees ech daat.
Jo mee du, du hues mech geruff
aus der Stuff.
Ze speit. Ech hätt mech gefreet.
Mee firwat och iwerhaapt?

Ech wunnen op der Gare.
Wou ass daat dann.
Fro mech maar.

Wei geet et dem Gehier.
geheiers du mir?
En Gehier geheiert.
Et heiert an geheiert.
Mir?
Oder dir.

Jo mee an firwat?
Et geet elo duer.
Sief dach net sou stuer.
Hien kennt jo scho gefuer.
Do steet en, beim Buer.

Nee, net elo! Elo, sin ech net do.

Dienstag, 8. Juni 2010

La pensée du jour.

Je suis assis dans le café à 5 mètres à côté d'où j'habite et j'entends cette chanson que j'ai déjà entendue dans un autre contexte qui lui se situe à quelques centaines de kilomètres à côté d'où j'habite. Les gens autour de moi ne réagissent pas. Je réagis à l'intérieur. Je sais que d'autres gens réagiraient. Un pont est construit entre 2 mondes. Un lien mental est établi. Comment se manifestra-t-il dans le futur? Difficile à imaginer...

Montag, 7. Juni 2010

Ces moments.

Moi j'aime bien ces moments dans lesquels le temps ne semble pas être important. C'est un peu cette ambiance du dimanche, tu sais qu'en fait c'est le jour de repos. Pourtant tu aurais des choses à faire pour la semaine prochaine. Mais tu ne les fais pas. Ou très lentement, avec beaucoup de patience, de pauses, et de moments de réflexion. Ou pas du tout simplement. C'est un pause officielle. C'est l'univers qui fait une pause. Il y a une certine ambiance à ça. Il y a moins de traffic dans les rues, tu entends les arbres qui bougent dans le vent. Oui, dans ces moments là, les arbres semblent plus importants que d'habitude. EN plus, il fait plus souvent beau, dans cesmoments là. Ja vais me promener. Je sais qu'il n y a rien qui va se passer. Mais c'est bien. Parfois je les passe tout seul, parfois avec d'autres gens. Ca dépend. En tout cas, ces moments là, ces des moments propices pour chanter, faire entendre des la la la, sans être gené.